zihnimi donduruyor kalbimi kırıyor
cam bir bardak gibi tuzla buz her yanım
acıtmıyor ama üzüyor
taşlaşıyorum yavaşça
güvercinlerim ölüyor ela
veriyorlar kıymetli nefeslerini soğuğuna
telaşlı günlerimin sonu geliyor
hissediyorum ela
artık hissedebiliyorum sensizliği
bir şeyler daha yok oluyor karanlığında
baharlarım uzak, kışlarım yakınlaşıyor
uyku ve ölüm kardeş ela
ama uyumak istemiyorum
sen varken karşımda
ölüm daha tatlı geliyor
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder