...

Şiir dediğin nedir ki? İki anın aynı mısrada öpüşmesi...


Brokoli

Pazar, Aralık 07, 2014

Adam ve Kadın 10.11.2014'den kalanlar (Aşık Atışması 5) (sene-i devriye)*

Adam:
sözcüklerim ait olmuş sana ansızın
gittin, her şeyim'e sahip bulamıyorum
gece körüydü gittin, kumları yıkadı rüzgar
ay ışığındayım, izini göremiyorum

Kadın:
dizelerim bomboş ya kıyamıyorum
kıyamıyorum doldurmaya beyazımı
yalnız hiç birşeyime bulamıyorum eş
hep eksik birşeyler ayazı bile yıkamıyor hiçliğimi

Adam:
kağıttan gemiler yüzdürüyorum odun ateşinde
izliyorum batışını bir cenaze gibi
karı bırak dolu yağsa üstüne
bozkırda kül, külde siyah, siyahta sen

Kadın:
eziliyorum ağırlığında bencilliğimin
hadi gitme soğuk dışarısı gir yine koynuma desem
ayıp olmaz mı seni bekleyene
saklasam bir parçanı kendime olmaz mı

Adam:
sus şimdi, dudaklarıma anlat derdini
bi tut böyle, kaynar kazanında ısıt beni
bi geçir pençelerini
dokunmadığın saç telim kalmasın kadın

Kadın:
ellerim küçük benim kaybolur saçlarında
korkularım büyüdü sen görmeyeli
yine ısıtsan ya nefesinle her zerresini tenimin
kanatmayı da seviyorum bilirsin sırtında izlerim

Adam:
sığdırsam gök kokan ellerini kemikli gögsüme
dudakların düşse o sırada dilime
aşıklaşsam yine bir gece teninde
kaybolurum, aybolu, ybol der diyemez agzım

Kadın:
ben toplarım senin hecelerini meraklanma
arasıra dağıtırım odalarıma
saklambaç oynarım sessizliğinle
yine sana sobelenirim

Adam:
durma, etme tereddüt tek bir kez
hani bazı geceler istemsiz dönüyorum ya sırtımı sana
öyle bir sarıl ki
kazı kalp atışlarını sol omzumun arkasına

Kadın:
 bir şey var sende anı gibi, koku gibi, umut gibi bir şey
tam kulağınla boynunun birleştiği yerde
orada savunmasızsın sevdiğim
seni tam da orandan seveceğim