Yeri yok mu ellerimin teninde
Oysa ne güzeldi sabahları hayatımızın
Onarmayacak mı öperek dudaklarımı dudakların
İçmeyecek misin saatlerini ömrümün
İtinayla bıraktığım kokumu özlemeyecek mi
Aklının bir köşesi yahut kalbinin kırık kenarı
Giyemeyecek miyim paylaşarak nefesin ve nefsini
En güzel giysim yanında çıplaklığımı
Ekseriya yanında taşıdığın o kağıt parçası
Belki benden değildi ama bilirim kıymetliydi
Onu bile sevmeyi öğrenmiştim
Ardısıra eskilerin kartvizitleri
Akılsız aklım düşünememişti
Farkedememişti yaptığı hataları
Hiç birşey yolunda değilken
Sana şükretmekle meşguldü
Tam da o kara ve koyu andayız
Benim hatalarımla pişmanlığa boğulduğum
Senin benim ne denli luzumsuz olduğumu anladığın
Küfürler edeceğim o tatsız andayız
İşte tam da mısraların paragraflara
Paragrafların sayfalara döndüğü
Dönse de bir anlam ifade etmediği
O kahpe andayız sevdiğim
Sana artık sevdiğim diyeceğim sevgilin olamadığımdan
Akılsızlığımın kirinden bir hediye lisanıma
Yine de gelmeye çalışacağım rüyalarına
İki vesayit dudaklarına aramızda duvarlar olsa da
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder