ağlamadan dur bir saniye bekle
yutkunup geçir boğazından düğümlerimi
utanmadan ağlamadan önce, anlatma neyin varsa
geceye bırakırken tahtını gündüzlerin
benim neden üşür ellerim
çökmeden ağır ağır karanlıklar
sıcağında kavrulur yine gözlerim
sen umutsuzca ağlamadan
titremeden dudaklarım
haykırmadan bırakmadan
laciverte kavuşmadan ahım
israf etme saatlerimi
durma sakın eşikte bekleme
gelmişsin işte akşam olmadan
vaktim varken dokun ruhuma
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder