sen

dalgaları ıslatırken tenini denizi özlersin

yüzüne çarparken ışığı güneşi özlersin

yüksek bir yerdeysen rüzgarı özlersin

severken sevilmeyi özlersin

açarsın pencerelerini ruhunun
nefes alsın diye aşkların
ağırlığı hafiflesin zulmünden bıkmış kırıntılarının
çoğalıp sömürmeden nefretlerin neşeni
neşen alt etsin kibrini

pusunu saklama içine kininin
sal koşarak uzaklaşsın derdinden
sen güneşe bak gözlerin yaşararak
ıslan nisan yağmurlarında
denizin tuzlu nemi kurutsun ateşini sabrının
rüzgarı alsın götürsun o'na
onu sana getirsin sevmelerin

11,05,16

Vapur

Bekliyorum gecelerde haber gelsin
Bir çocuk ağlıyor durduraksız
Kurulup bekleyişin ızdırap döşemeli koltuğuna
Annesi telaşlı rezil olmaktan elaleme
Hareketsiz sabrediyorum evimin karanlık sessizliğine
Herhalde deniz tuttu yavrucağı yoksa susardı şimdiye

Birkaç mum eskisi eşlik ediyor kabullenmeye çalışmama
Herkes muzdarip aslında telaşlı yolculuğundan
Eski bir defter yazılmamış daha son sayfasına
O kadar ki vazgeçti bir adam okumaktan gazetesini
Nasıl geçer senin evreninde dakikalar ben yaşamıyorken
Rüzgarda savruldu kadıköy'e vapurun güvertesi

Kanırtarak kabul ediyorum seni kendime
İnsanlar telaşlı şehir canlı çocuk hala ağlamaklı
Öylece kal bende benimki kayıp ayırma ruhunu
Yanaşıldı iskeleye müzisyenler toparlandı
Sar sarmala hoş gör bi çare toyluğumu
Akıp gidiyor şehir hayatı şehir hep telaşlı

Duruyorum yokluk içinde yokluğu düşünerek
Çocuk sustu yolcular taştı vapurdan sokağa
Sabrettin ya doğan güne biraz da bana sabret
Sahi nasıl da huzur bırakmamıştı çocuk sabah seferinde
Unuttum telaşı da kendinden emin lacivertin içinde
Alışıyorum sana alışıyorum vapurların bensiz demir almasına

08,05,2015