Bitiveriyordu ya acılar
Ağlayıp haykırıp sakinleşen dalgalarımla
Ve tüm sessizlik de bitince
Saçlarınla başlıyordu hayat
Bu muydu derdimin çaresi
Kokun yankılanır boş odalarımda
Soğuk ve ıslak ruhumu
Sesin ısıtır ya koyusunda gecenin
Ben senin gibi tedavi görmedim
Zaman kısıtlı, zaman kısır
Ne vakit ki kollarını getirsem aklıma
Esiverir bir ayaz göğsümden tüm vücuduma
Yayıldıkça dalga dalga korkularım
Karanlığıma küfrediyorum
Sonra saçlarınla ve yine saçlarında
Başlıyor umut
Küçük yeşil bir filiz gibi
Aydınlık ve neşe dolu
Yoklukta bir ziyafet adeta
Beklentisiz tasasız kucağına sığınıyorum
Büyüyorum, orada yaşlanıyorum
Ağır ağır açılıyor ruhumun perdeleri
Apaçık gerçekliğinde çıplak kalıyorum
Kuruyup düşünüyor kabuklarım sesinle
Kalp atışlarınla, nefesinle iyileşiyorum
05.10.2014
