Mavi*

Gözlerimi açıyorum çizgilerine
En derinini öperek başlıyorum
Dudaklarımı yakıyor tuzu terinin
Bütünleşiyorum gezdikçe bir bir alışıyorum

Derinin altına fısıldıyorum korkularımı
Sevmelerimi gömüyorum avuç içlerine
Kafamda binlerce benle cebelleşirken
Seni bulup kurtarıyorum toz bulutlarımın içinden

Çığlık çığlığa hiçliğin içinde
Nasıl oluyorsa birden yüreğime değiyor elin
İçimi görebilir oluyor gözlerin
Hücrelerimin her birinde birer kalp atmaya başlıyor

Ve ben bu hengamede
Çizgilerini öpüyorum dudaklarım yanarak
Her seferinde biraz daha kemikleşiyor yerin
Olabileceğim en kadın halimle karşılıyorum seni

Adımı yazıyorum parmak uçlarımın mürekkebiyle
Tenindeki her pürüz bilmeli ve hissedebilmeli
Ekseriya tuzlu bir şelale siliyor el yazımı
Bana ulaşıyor tasasız dalgaları

Sonra aniden farkediyorsun yaralarımı
En tazesinden başlayarak okuyorsun
Okudukça çoğalıyor tenim
Elle tutulabilir bir mavi yayılıyor

Bakmadığın anlarda
Sakallarının arasına saklıyorum kokumu
Mavi mavi parlıyor korkumu gizleyen yüzün
Sadece ben biliyorum