bilmiyorum rahatım nedirgünleri değil şafakları sayarım
zihnim düşüncelerimin istilasına uğrar
korkarım ben karanlıktan
gel gör en yakın dostum oldu
yalnızlıktan korkarım ben
ama her gece yatağa onunla giriyorum
kan gibi kırmızı bir fikir çıkar aklımdan
durduramam ya olur öyle şeyler
atlatmaya ramak kala
düşerim yine bir karadulun ağına
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder