Keşke farketmeseydim, keşke arasaydım içimde ''nedir bu acı?'' diye ama fark etmeseydim ne olduğunu çünkü derdinin dermanını bilip de çaresiz kalmak kadar acı verici bir şey olamaz. Ben durumumu kabullendim tabiki benim olmak istediğim yerde başkasının olmasını normal karşılıyorum artık çünkü ne elimden birşey gelir, ne de bir şey olsun isterim bu saatten sonra. Ben kendi kendime tıkadım yollarımı biliyorum. mutlu ''O'' ve bu beni de mutlu eder. O'nun kolları sarıldıkça başkasına ben üşüyorum, istiyorum ki o kollar benden başkasına sarılmasın. Sonra bir an durup düşünüyorum, özlemimi yok sayıyorum ve diyorum kendime senin olsa o kollar ne farkedecek bir gün her şey bitiyor bırak böyle ölümsüz kalsın bırak bir umut hayal edecek birşey kalsın sana.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder