Kanım soğumadı *

sen hiç birini öldürdün mü

acımadan toprağa gömdün mü

üşümesin diye üzerini pişmanlığınla örttün mü

sen hiç kendi ölümünü gördün mü

aynaya baktığımda her gün

ölümü görüyorum ben

feri sönmüş gözlerimin

çürümeye başlamış göğüs kafesim

zaman avuçlarımda kum

bir kısmını sana verdim

geri kalanıda tutamadım akıp gitti

karşı koyamadığım gözyaşlarım gibi

kansız bıçaksız öldürdüm kendimi

kimsenin olmadı haberi

üzerimden ne rüzgarlar esip geçti

ama kanım soğumadı gitti